
Πολλές φορές επικρατεί σύγχυση για το τι είναι η εργοθεραπεία και σε τι βοηθά. Οπότε, σε πρώτη φάση το σημαντικό είναι να απαντήσουμε σε αυτό το βασικό ερώτημα: Τι είναι λοιπόν η εργοθεραπεία; Ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος της; Τι μπορεί να προσφέρει στη ζωή μας;
Η Εργοθεραπεία (occupational therapy), είναι η επιστήμη που ασχολείται με τη θεραπευτική χρήση δραστηριοτήτων (έργων), τις οποίες εκτελεί ένα άτομο ή μία ομάδα ατόμων και στοχεύει στην ενίσχυση της συμμετοχής σε ρόλους, συνήθειες και ρουτίνες στο σπίτι, στο σχολείο, στην εργασία, στην κοινότητα και σε άλλα πλαίσια της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Οι εργοθεραπευτές εργάζονται με πληθώρα διαγνωστικών κατηγοριών και παρεμβαίνουν σε 8 τομείς έργου (δραστηριότητες καθημερινής ζωής, σύνθετες δραστηριότητες καθημερινής ζωής, εργασία, εκπαίδευση, παιχνίδι, κοινωνική συμμετοχή, ελεύθερος χρόνος, ανάπαυση-ύπνος).
Όσον αφορά τον παιδιατρικό πληθυσμό, οι γονείς συχνά προβληματίζονται για το αν το παιδί τους χρειάζεται εργοθεραπεία. Σύμφωνα με τον Αμερικανικό Σύλλογο Εργοθεραπείας, θα ήταν καλό να πραγματοποιηθεί μια εργοθεραπευτική αξιολόγηση, εφόσον παρατηρούνται συστηματικά στο παιδί τουλάχιστον 3 από τις παρακάτω δυσκολίες αναλογικά με την ηλικία του:
* Έχει δυσκολία στο να κάνει φιλίες με παιδιά της ίδιας ηλικίας!
* Δυσκολεύεται να κατανοήσει τη δομή και το νόημα ενός παιχνιδιού!
* Είναι αδέξιο σε δραστηριότητες αδρής κίνησης (σκοντάφτει, έχει κακή ισορροπία, πέφτει εύκολα)!
* Έχει ελαττωμένο μυϊκό τόνο, μοιάζει να είναι αδύναμο, έχει μικρή αντοχή
Χάνεται εύκολα σε χώρους που δεν γνωρίζει καλά!
* Δυσκολεύεται να υπολογίσει καλά τη θέση του σώματός του στο χώρο (χτυπάει εύκολα)!
* Σπάει συχνά τα παιχνίδια του!
* Δεν του αρέσει να χοροπηδά ή τον ενοχλεί ο εξοπλισμός της παιδικής χαράς!
* Έχει φτωχό έλεγχο στις λεπτές κινήσεις, δυσκολεύεται να ζωγραφίσει μέσα σε πλαίσιο, να κάνει παζλ, να κόψει με ψαλίδι, δεν μπορεί να χειριστεί μικρά αντικείμενα!
* Υπάρχει εμφανής καθυστέρηση στον λόγο και στην ομιλία, δεν αρθρώνει σωστά!
* Δυσκολεύεται να ντυθεί, να φάει μόνο του, να δέσει τα κορδόνια του!
* Κινείται διαρκώς χωρίς εμφανή λόγο!
* Είναι παθητικό, αποτραβηγμένο!
* Δεν εξερευνά το περιβάλλον!
* Αποφεύγει με ασυνήθιστο τρόπο δραστηριότητες καθημερινής περιποίησης (μπάνιο, χτένισμα, βούρτσισμα δοντιών, κόψιμο νυχιών)!
* Δεν του αρέσουν οι αγκαλιές, τα φιλιά!
* Δείχνει υπερευαίσθητο σε οσμές, γεύσεις, θορύβους, άγγιγμα!
* Έχει δυσκολίες στον ύπνο!
* Έχει δυσκολίες στο φαγητό, λερώνεται υπερβολικά ή τρώει μόνο συγκεκριμένες τροφές/υφές!
* Διασπάται εύκολα η προσοχή του ή συγκεντρώνεται υπερβολικά σε μία δραστηριότητα με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να μεταβεί σε άλλη!
* Χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια από άλλα παιδιά για να μάθει καινούρια πράγματα!
* Δυσκολεύεται να πιάσει σωστά το μολύβι!
* Γράφει με υπερβολική πίεση στο χαρτί ή πολύ απαλά, ο γραφικός του χαρακτήρας είναι κακός!
* Αντιστρέφει γράμματα και αριθμούς, δεν αφήνει διάστημα μεταξύ γραμμάτων και λέξεων, δυσκολεύεται να διακρίνει και να αναπαράγει γράμματα!
* Κουράζεται εύκολα!
* Δεν ακολουθεί οδηγίες!
* Έχει ελαττωμένη αυτοπεποίθηση!
* Δε μιμείται!
* Δείχνει να μην ακούει όταν του μιλούν!
Αυτό που θα πρέπει πάντα να θυμόμαστε, είναι ότι κάθε παιδί είναι διαφορετικό. Θα πρέπει να εξετάζεται το ιστορικό, το αναπτυξιακό επίπεδο του παιδιού και το περιβάλλον στο οποίο ζει. Παρ’όλα αυτά, όσο πιο νωρίς παρατηρηθεί μια δυσκολία και όσο πιο γρήγορα υπάρξει η κατάλληλη θεραπευτική παρέμβαση, τόσο καλύτερα και πιο άμεσα θα είναι και τα αποτελέσματα.
* Η Μαρία Σιέρρου είναι απόφοιτος του τμήματος Εργοθεραπείας-Occupational Therapy του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και συνεργάτης του "Γνώση και Δράση"!